Przetwarzanie
danych
osobowych
w PSSE w Krakowie

 

 

Witamy na stronie PSSE Kraków

 

15 grudnia 2018 r. dniem pracy w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie.

Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie informuje, iż zgodnie z Zarządzeniem Nr 17 Szefa  Kancelarii  Prezesa  Rady  Ministrów  z  dnia  31 sierpnia 2018 r. w sprawie ustalenia dnia 24 grudnia 2018 r. wolnego od pracy dla pracowników urzędów administracji rządowej – 15 grudnia 2018 r. (sobota) wyznacza się dniem pracy.

KOMUNIKAT NR 2 „Woda z wodociągu publicznego Bolechowice (studnia SW-II) gmina Zabierzów podawana dla mieszkańców gminy Zabierzów w miejscowości Bolechowice jest zdatna do spożycia”

„Woda z wodociągu  publicznego Bolechowice (studnia SW-II) gmina Zabierzów podawana dla mieszkańców gminy Zabierzów w miejscowości Bolechowice ul. Spokojna, Gajowa, Ogrodowa, Akacjowa, Kościelna, Szkolna, Jurajska, Leśna, Wąska, Nad Potokiem, Polna, Turystyczna jest zdatna do spożycia”

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, iż na podstawie sprawozdań z analiz laboratoryjnych prób wody pobranych w dniu 10  grudnia 2018 r. z wodociągu publicznego Bolechowice w punktach poboru: ujęcie wodociągu publicznego ( studnia SW-II), Szkoła Podstawowa w Bolechowicach oraz Ośrodek Zdrowia w Bolechowicach wydana została decyzja stwierdzająca:

przydatność wody do spożycia przez ludzi

Diagnostyka laboratoryjna wykazała, że jakość wody pod względem bakteriologicznym i fizykochemicznym spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

W związku z powyższym woda może być używana do picia, jak również innych celów domowych.

Opracowała:                        data aktualizacji:
M. Palusińska                     13  grudnia 2018 r.

z up. Państwowego Powiatowego Inspektora
Sanitarnego w Krakowie

Grażyna Stachowicz

Zastępca Państwowego Powiatowego
Inspektora Sanitarnego w Krakowie

 

Dostępność budynków użyteczności publicznej dla osób niepełnosprawnych

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie przypomina, że budynki użyteczności publicznej winny być dostępne i dostosowane dla potrzeb osób niepełnosprawnych.

Bariery architektoniczne utrudniają życie osobom starszym, rodzicom z małym dzieckiem w wózku, osobom z dysfunkcją czasową (złamana noga) i przede wszystkim osobom niepełnosprawnym poruszającym się na wózkach inwalidzkich. Funkcjonalność oraz dostępność budynków użyteczności publicznej  do potrzeb osób niepełnosprawnych wiąże się niewątpliwie z  poprawą jakości życia ww. grup ludzi. Likwidacja barier funkcjonalnych, umożliwia  osobom niepełnosprawnym aktywne uczestniczenie w życiu publicznym,  urzeczywistniając zasady sprawiedliwości społecznej. Bariery architektoniczne i transportowe, częściowo lub całkowicie uniemożliwiają osobom niepełnosprawnym dotarcie do budynków użyteczności publicznej oraz korzystanie ze świadczonych na ich obszarze usług.

Uwarunkowania prawne

Podstawowym aktem prawnym w zakresie kształtowania przestrzeni wolnej od barier

architektonicznych jest ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.Prawo Budowlane (Dz. U. 2018 r., poz. 1202 ze zm), w którym art. 5 ust. 1 pkt 4 formułuje wymóg
zapewnienia warunków do korzystania z obiektów budowlanych przez osoby niepełnosprawne. Przepis ten stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, „zapewniając niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publiczneji mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich”.

Ogólna reguła przytoczona powyżej znajduje swoje uszczegółowienie w przepisach wykonawczych, wśród których należy wskazać rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.), które  szczegółowo określa warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki oraz związane z nimi urządzenia - także pod kątem ich dostępności dla osób niepełnosprawnych. Przykładowe zapisy dotyczące dostosowania obiektów dla potrzeb osób niepełnosprawnych znajdziemy w:

  • § 16, ust.1 zgodnie z którym, do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej powinny być doprowadzone utwardzone dojścia o szerokości minimalnej 1,5 m, przy czym co najmniej jedno dojście powinno zapewniać osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych jego części, z których osoby te mogą korzystać. Wymaganie dostępności osób niepełnosprawnych, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy budynków na terenach zamkniętych, z wyjątkiem budynków,  użyteczności publicznej.
  • § 18  w którym wskazano, iż zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne.
  • § 20 który stanowi, iż „Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych, z których korzystają wyłącznie osoby niepełnosprawne, mogą być zbliżone bez żadnych ograniczeń do okien innych budynków. Miejsca te wymagają odpowiedniego oznakowania.”
  • § 21, ust. 1 w którym doprecyzowano wymiary miejsc postojowych przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej: 3,6 m szerokości i 5 m długości, a w przypadku usytuowania wzdłuż jezdni - długość co najmniej 6 m i szerokość co najmniej 3,6 m.
  • § 22, ust. 4dotyczącym miejsca gromadzenia odpadów stałych. „Miejsca do gromadzenia odpadów stałych przy budynkach wielorodzinnych powinny być dostępne dla osób niepełnosprawnych”. Natomiast komora wsypowa w budynku powinna mieć drzwi o szerokości co najmniej 0,8 m, umieszczone w sposób umożliwiający dostęp tym osobom (§129).
  • § 40, ust. 1wskazuje się, że  w zespole budynków wielorodzinnych należy, stosownie do potrzeb użytkowych, przewidzieć place zabaw dla dzieci i miejsca rekreacyjne dostępne dla osób niepełnosprawnych.
  • § 42, ust. 2w którym jest mowa o tym, iż furtki w ogrodzeniu przy budynkach mieszkalnych wielorodzinnych i budynkach użyteczności publicznej nie mogą utrudniać dostępu do nich osobom niepełnosprawnym poruszającym się na wózkach inwalidzkich.
  • § 55, zgodnie z którym, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym niewyposażanym w dźwigi należy wykonać pochylnię lub zainstalować odpowiednie urządzenie techniczne, umożliwiające dostęp osobom niepełnosprawnym do mieszkań położonych na pierwszej kondygnacji nadziemnej oraz do kondygnacji podziemnej zawierającej miejsca postojowe dla samochodów osobowych. W niskim budynku zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, niewymagających wyposażenia w dźwigi, należy zainstalować urządzenia techniczne zapewniające osobom niepełnosprawnym dostęp na kondygnacje z pomieszczeniami użytkowymi, z których mogą korzystać. Nie dotyczy to budynków zamieszkania zbiorowego na terenach zamkniętych.
  • § 61 i § 62 dotyczącym wejść do budynków i mieszkań „Położenie drzwi wejściowych do budynku oraz kształt i wymiary pomieszczeń wejściowych powinny umożliwiać
    dogodne warunki ruchu, w tym również osobom niepełnosprawnym. Wymaganie przystosowania wejść dla osób niepełnosprawnych nie dotyczy budynków mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, budynków rekreacji indywidualnej oraz budynków na terenach zamkniętych z wyłączeniem budynków użyteczności publicznej.”

W wejściach do budynku i ogólnodostępnych pomieszczeń użytkowych mogą być zastosowane drzwi obrotowe lub wahadłowe, pod warunkiem usytuowania przy nich drzwi rozwieranych lub rozsuwanych, przystosowanych do ruchu osób niepełnosprawnych.

  • § 70,w którym wskazano, iż  maksymalne nachylenie pochylni związanych z budynkiem, przeznaczonych do ruchu pieszego i dla osób niepełnosprawnych poruszających się przy użyciu wózka inwalidzkiego, nie może przekraczać: przy wysokości do 0,15 m - 15%, przy wysokości do 0,5 m - 8% na zewnątrz i 10% wewnątrz budynku lub pod dachem oraz przy wysokości ponad 0,5 m - 6% na zewnątrz i 8% wewnątrz budynku lub pod dachem. Przy tym pochylnie takie o długości ponad 9 m powinny być podzielone na krótsze odcinki, przy zastosowaniu spoczników o długości co najmniej 1,4 m. Ponadto, zgodnie z § 71, pochylnie przeznaczone dla osób niepełnosprawnych powinny mieć szerokość płaszczyzny ruchu 1,2 m, krawężniki o wysokości co najmniej 0,07 m i obustronne poręcze. Długość poziomej płaszczyzny ruchu na początku i na końcu pochylni powinna wynosić co najmniej 1,5 m. Powierzchnia spocznika przy pochylni powinna mieć wymiary co najmniej 1,5 x 1,5 m poza polem otwierania skrzydła drzwi wejściowych do budynku.
  • § 86, ust. 1  zgodnie z którym, w budynku, na kondygnacjach dostępnych dla osób niepełnosprawnych, co najmniej jedno z ogólnodostępnych pomieszczeń higieniczno-sanitarnych powinno być przystosowane dla tych osób przez:

- zapewnienie przestrzeni manewrowej o wymiarach co najmniej 1,5 x 1,5 m,

- stosowanie w tych pomieszczeniach i na trasie dojazdu do nich drzwi bez progów,

- zainstalowanie odpowiednio przystosowanej, co najmniej jednej miski ustępowej i umywalki, a także jednego natrysku, jeżeli ze względu na przeznaczenie przewiduje się w budynku takie urządzenia,

- zainstalowanie uchwytów ułatwiających korzystanie z urządzeń higieniczno-sanitarnych.

ustępie publicznym co najmniej jedna kabina powinna być przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych, zgodnie z powyższymi wymogami (§87, ust. 6).

  • § 299, ust. 5 w którym określono, że „Okna w pomieszczeniach przewidzianych do korzystania przez osoby niepełnosprawne powinny mieć urządzenia przeznaczone do ich otwierania, usytuowane nie wyżej niż 1,2 m nad poziomem podłogi.”

Ponadto §66–70 oraz §298 rozporządzenia Ministra Infrastruktury określają w sposób szczegółowy warunki techniczne, jakim muszą odpowiadać schody i balustrady.

Mające powyższe na uwadze przy projektowaniu i budowie nowych obiektów użyteczności publicznej, a także przy przebudowie/rozbudowie obiektów już istniejących  należy dołożyć wszelkich starań aby podnieść standardy dostępności budynków użyteczności publicznej dla osób niepełnosprawnych.

 

Opracował:  J.P.

 

KOMUNIKAT NR 2 „Woda z wodociągu publicznego Michałowice II - ujęcie Michałowice II jest zdatna do spożycia.

„Woda z wodociągu publicznego Michałowice II - ujęcie Michałowice II,ul. Źródlana, gmina Michałowice podawana dla mieszkańców gminy Michałowice w miejscowościach, tj.: Górna Wieś, Kozierów, Wilczkowice (ul. Pod Sosną -w części); Michałowice (ulice, tj.: Laskowiec, Szmaragdowa, Zdrowa, Jasna, Na Stoku, Zielone Wzgórze, Mały Kraków, Leśna, Truskawkowa, Źródlana, Graniczna, Górna, Warszawska) oraz dla mieszkańców gminy Iwanowice, tj.: miejscowości Żerkowice oraz Narama jest zdatna do spożycia.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, iż na podstawie sprawozdań z analiz laboratoryjnych prób wody pobranych w dniu 3 grudnia 2018 r. z wodociągu publicznego Michałowice II w punktach poboru: ujęcie Michałowice II, ul. Źródlana oraz trzech dodatkowych punktów na sieci wodociągowej (tj. dom prywatny - ul. Źródlana, dom prywatny – ul. Leśna, sklep - Górna Wieś, ul. Graniczna 329) wydana została decyzja stwierdzająca:

przydatność wody do spożycia przez ludzi

Diagnostyka laboratoryjna wykazała, że jakość wody pod względem bakteriologicznym i fizykochemicznym spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

W związku z powyższym woda może być używana do picia, jak również innych celów domowych.

Opracował:                      data aktualizacji:
K.Morajka                       10 grudnia 2018 r.

Państwowy Powiatowy
Inspektor Sanitarny
w Krakowie

Adam Jędrzejczyk

KOMUNIKAT NR 1 „Woda z wodociągu publicznego Bolechowice (studnia SW-II) gmina Zabierzów podawana dla mieszkańców gminy Zabierzów w miejscowości Bolechowice jest warunkowo zdatna do spożycia.”

Woda z wodociągu publicznego Bolechowice(studnia SW-II)gmina Zabierzów podawana dla mieszkańców gminy Zabierzów w miejscowości Bolechowice ul. Spokojna, Gajowa, Ogrodowa, Akacjowa, Kościelna, Szkolna, Jurajska, Leśna, Wąska, Nad Potokiem, Polna, Turystyczna jest warunkowo zdatna do spożycia. Woda może być spożywana tylko po przegotowaniu. Woda z kranu może być wykorzystywana do utrzymania higieny osobistej, spłukiwania toalet oraz innych celów domowych”

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, że w związku ze stwierdzonym skażeniem wody bakteriami grupy Coli, dostarczanej z wodociągu publicznego Bolechowice(studnia SW-II)gmina Zabierzów powiat krakowski, zaopatrującego w wodę mieszkańców gminy Zabierzów w miejscowości Bolechowice (ul. Spokojna, Gajowa, Ogrodowa, Akacjowa, Kościelna, Szkolna, Jurajska, Leśna, Wąska, Nad Potokiem, Polna, Turystyczna)wydana została decyzja stwierdzająca warunkową przydatność wody do spożycia przez ludzi.

Tut. Inspektor Sanitarny po zapoznaniu się z wynikami badania próbki wody pobranej w dniu 4 grudnia 2018 r. z punktu czerpalnego: Szkoła w Bolechowicach -kuchnia stwierdził, że woda nie spełnia wymagań rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2017 r., poz. 2294) z uwagi na przekroczenia dopuszczalnej wartości parametru bakterii grupy Coli w ilości 4 j.t.k w 100 ml wody (wartość dopuszczalna 0 j.t.k w 100 ml wody). Natomiast nie stwierdzono obecności bakterii Escherichia Coli i Enterokoków.

W związku z powyższym:

Woda może być spożywana tylko po przegotowaniu. Woda z kranu może być wykorzystywana do utrzymania higieny osobistej, spłukiwania toalet oraz innych celów domowych.

Przedsiębiorstwu Usług Komunalnych Sp. z o.o. w Zabierzowie ul. Kolejowa 38; 32 -080 Zabierzów zostało zobowiązane do podjęcia działań naprawczych celem doprowadzenia jakości wody do wymogów ww. rozporządzenia oraz skutecznego powiadomienia mieszkańców zaopatrywanych w wodę ze wskazanego wodociągu o stwierdzeniu warunkowej jej przydatności do spożycia i korzystania z wody do spożycia tylko po przegotowaniu.

Powyższa informacja obowiązuje do czasu wydania kolejnego komunikatu w sprawie przydatności wody do spożycia.

Opracował:                                                    data aktualizacji:

A. Piórkowska-Więsyk                                  6 grudnia 2018 r.

 

Państwowy Powiatowy
Inspektor Sanitarny
w Krakowie

Adam Jędrzejczyk

 

Komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczący zmiany rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy

Nawiązując do nowego rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia  12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1286), które weszło  w życie z dniem 21 sierpnia 2018 r., uprzejmie informuję, co następuje.

Wydanie nowego rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej  w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia  w środowisku pracy wynikało z konieczności  wdrożenia do prawa krajowego postanowień dyrektywy Komisji (UE) 2017/164 z dnia 31 stycznia 2017 r. ustanawiającej czwarty wykaz wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego zgodnie z dyrektywą Rady 98/24/WE oraz zmieniającej dyrektywy Komisji 91/322/EWG, 2000/39/WE i 2009/161/UE. Państwa członkowskie zobowiązane były wprowadzić postanowienia tej dyrektywy w terminie do dnia 21 sierpnia 2018 r.

Proces wdrażania postanowień dyrektywy przeprowadzono w trybie prac Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy, poprzez sukcesywne kierowanie  w latach 2014 – 2017 odpowiednich wniosków do ministra właściwego do spraw pracy.

Komisja ta została powołana rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia  15 grudnia 2008 r. w sprawie powołania Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1772, ze zm.). Do zadań Komisji należy m.in. przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw pracy wniosków dotyczących wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

Nowe rozporządzenie zastąpiło rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej  z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1348).

W związku z wyznaczonym terminem wprowadzenia postanowień ww. dyrektywy, termin wejścia w życie nowego rozporządzenia przewidziano także na dzień 21 sierpnia  2018 r.

W  nowym rozporządzeniu, w porównaniu z dotychczasowym rozporządzeniem, wprowadzono następujące zmiany:

a) w załączniku nr 1 do rozporządzenia: 

  • zrezygnowano z podziału na część A „Substancje chemiczne” i Część B „Pyły”  i wprowadzono jeden „Wykaz wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń chemicznych i pyłowych czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy”;

niewydzielenie pyłów w odrębnym wykazie a jedynie włączenie ich do substancji chemicznych wynika z tego, że wszystko co dostaje się do organizmu człowieka oddziałuje chemicznie na komórki/tkanki/narządy/układy, a zasady ustalania wartości NDS nie różnią się w przypadku czynników pyłowych oraz chemicznych,

  • wprowadzono oznaczenie „skóra” przy substancjach, których wchłanianie przez skórę może być tak samo istotne jak przez drogi oddechowe; 

oznakowanie „skóra” jest wskazówką dla pracodawcy, że w przypadku dotrzymania wartości NDS nadal istnieje zagrożenie dla pracownika, bo substancja wchłania się przez skórę. Jeżeli dla substancji ustalono wartość dopuszczalnego stężenia w materiale biologicznym (DSB), to najlepszą oceną narażenia w tym przypadku jest monitoring biologiczny. Oznakowanie „skóra” zwraca uwagę pracodawcy na rozważenie konieczności stosowania środków kontroli ryzyka, nie tylko w postaci środków ochrony indywidualnej, lecz także na: np. odizolowanie pracownika od źródła,  poinformowanie pracownika o zagrożeniach związanych z wchłanianiem substancji przez skórę, środki organizacyjne,

  • dodano 16 nowych substancji chemicznych z wartościami NDS i dla niektórych z nich wartościami NDSCh (zał. 1),
  • zmieniono wartości NDS dla 31 substancji chemicznych i dla niektórych z nich wartości NDSCh; z czego dla 17 substancji zmniejszono wartość NDS – wg. pozycji wykazu: 8, 54, 72, 149, 230, 246, 248, 267, 284, 317, 392, 394, 401, 419, 424, 498, 545  (zał. 2), 
  • zweryfikowano zapisy dot. 18 czynników pyłowych i dla niektórych z nich zmieniono wartości dopuszczalnych stężeń NDS – wg. pozycji wykazu: 27, 32, 79, 198, 265, 305, 314, 454, 455, 456, 457, 461, 466, 476, 478, 538, 539, 541  (zał. 3).

b) w załączniku nr 2 do rozporządzenia w części C. Mikroklimat, punkt nr 2:  Mikroklimat zimny.

Zmiana ta wynika z propozycji zgłoszonych przez laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonujące pomiary mikroklimatu, które jako kryterium do klasyfikowania środowiska termicznego mikroklimatu zimnego sugerowały temperaturę powietrza poniżej 10o C. Proponowały też zastosowanie w ocenie mikroklimatu zimnego wskaźnika IREQneutral, którego obowiązujący przepis nie uwzględniał, a jedynie uwzględniał wskaźniki IREQmin i tWC. Dopuszczalne wychłodzenie ogólne organizmu określa wartość wskaźnika IREQ (m2·K·W-1), którego wartość zależy od warunków środowiska termicznego, metabolizmu (wydatku energetycznego) oraz parametrów odzieży (izolacyjności i przepuszczalności powietrza).

Natomiast wskaźnik IREQneutral to izolacyjność cieplna odzieży wymagana do zapewnienia warunków termoneutralnych, tj. stanu równowagi cieplnej organizmu, w którym średnia temperatura ciała jest utrzymywana na prawidłowym poziomie. W takich warunkach chłodzenie nie występuje lub jest minimalne. Wskaźnik IREQmin jest to minimalna wartość izolacyjności cieplnej wymagana do utrzymania równowagi cieplnej organizmu na subnormalnym poziomie. Minimalna wartość IREQ określa pewien stopień wychłodzenia organizmu w szczególności wychłodzenie obwodowych części ciała. Proponowany przepis dla mikroklimatu zimnego jest zgodny z normą PN-EN ISO 11079:2008 „Ergonomia środowiska termicznego - Wyznaczanie i interpretacja stresu termicznego wynikającego z ekspozycji na środowisko zimne z uwzględnieniem wymaganej izolacyjności cieplnej odzieży (IREQ) oraz wpływu wychłodzenia miejscowego”.

Wprowadzane zmiany w wykazie wartości dopuszczalnych są zgodne w tym zakresie  z prawem Unii Europejskiej i mają na celu, w oparciu o aktualną wiedzę naukową, lepszą ochronę zdrowia i życia pracowników narażonych na oddziaływanie szkodliwych czynników w środowisku pracy.

Pragnę zwrócić uwagę, że nie uległo zmianie rozporządzenie Ministra Zdrowia  z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia   w środowisku pracy  (Dz. U. z 2011 r. Nr 33, poz. 166). W związku z tym, zwróciłem się do Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej o stanowisko w sprawie terminów przeprowadzania badań i pomiarów, w szczególności w odniesieniu do przepisu określonego  w § 7 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia.

Kontakt

Dziennik Podawczy
tel. centrala:
(12) 644-91-33,
(12) 644-93-72,
(12) 644-99-64,
(12) 684-40-35,
(12) 684-40-99;
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

 

2018  Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Krakowie