Światowy Dzień Walki z Cukrzycą

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, że dnia 27 czerwca obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Cukrzycą.

Dzień ten, obchodzony jest w rocznicę odkrycia insuliny przez Fredericka Bantinga. Dzięki insulinie z choroby nieuleczalnej i prowadzącej do śmierci – cukrzyca stała się chorobą przewlekłą.

Według danych WHO około 422 milionów ludzi na całym świecie choruje na cukrzycę, szczególnie w krajach o niskim i średnim dochodzie, a 1,6 miliona zgonów rocznie jest bezpośrednio przypisywanych cukrzycy. Zarówno liczba przypadków, jak i częstość występowania cukrzycy stale wzrastały w ciągu ostatnich kilku dekad. W Polscejuż co najmniej 3 mln Polaków choruje na cukrzycę, ale nawet 1 mln spośród nich nie zdaje sobie
z tego sprawy, bo wciąż nie ma wykrytej choroby.

Obchody Dnia Walki z Cukrzycą mają na celu podniesienie świadomości ludzi oraz okazanie wsparcia osobom chorym.

Cukrzyca jest przewlekłą, metaboliczną chorobą charakteryzującą się podwyższonym poziomem glukozy, która z czasem może prowadzić do poważnego uszkodzenia serca, naczyń krwionośnych, oczu, nerek i nerwów.

Rodzaje cukrzycy:

Cukrzyca typu 1 znana kiedyś jako cukrzyca młodzieńcza lub cukrzyca insulinozależna, jest przewlekłym stanem, w którym trzustka sama wytwarza niewielką ilość insuliny lub nie wytwarza jej wcale.

Cukrzyca typu 2 występuje zwykle u dorosłych w sytuacji, gdy organizm staje się oporny na insulinę lub nie wytwarza jej w wystarczającej ilości.

Cukrzyca u ciężarnych to zaburzenie przemiany węglowodanów zaobserwowane u kobiety po raz pierwszy w czasie ciąży. Zazwyczaj objawy cukrzycy samoistnie ustępują po porodzie. Przebyta cukrzyca u kobiet w ciąży zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy ciężarnych w kolejnej ciąży oraz podnosi ryzyko rozwinięcia się trwałej cukrzycy u matki.

 

Objawy cukrzycy typu 1

  • duże pragnienie i częste oddawanie moczu
  • utrata wagi mimo dużego apetytu ogólne osłabienie, senność
  • zamazane lub podwójne widzenie

Objawy cukrzycy typu 2

  • duże pragnienie i częste oddawanie moczu
  • utrata wagi mimo normalnego apetytu i diety
  • nieostre widzenie
  • drażliwość, apatia
  • zmęczenie i senność
  • łatwe powstawanie siniaków
  • i wolniejsze gojenie ran
  • nawracające zapalenia skóry, dziąseł, pęcherza moczowego
  • sucha, swędząca skóra

 

Uwaga! Jeśli zauważyłeś u siebie powyższe objawy- nie czekaj, zgłoś się do swojego lekarza rodzinnego.

Cukrzycę można wykryć podstawowymi badaniami krwi i moczu.

Leczenie cukrzycy polega na podawaniu choremu odpowiedniej dawki insuliny oraz leków doustnych. Bardzo ważne jest także przestrzeganie właściwej diety.  Prawidłowe żywienie ma istotne znaczenie w prewencji oraz leczeniu przewlekłych powikłań cukrzycy i dla poprawy ogólnego stanu zdrowia. Chorzy muszą znajdować się pod stałą opieką lekarza oraz powinni być edukowani w zakresie prawidłowego żywienia przez osoby do tego uprawnione.  Bardzo ważne jest ograniczenie spożywania alkoholu i zaprzestania palenia papierosów. Nie należy zapominać o regularnych badaniach i kontroli poziomu glukozy we krwi.

Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na cukrzycę:

  • Prowadź aktywny tryb życia!
  • Kontroluj masę ciała – nadprogramowe kilogramy sprzyjają rozwojowi cukrzycy!
  • Ograniczaj w swojej diecie produkty zawierające cukry i tłuszcze!
  • Regularnie badaj poziom ciśnienia tętniczego!
  • Unikaj używek!

Leczenie dietetyczne musi zawierać wskazówki dotyczące całkowitej kaloryczności diety, rozkładu kalorii w poszczególnych posiłkach oraz informacje dotyczące źródeł poszczególnych składników odżywczych (węglowodanów, białek, tłuszczu), witamin, składników mineralnych. Ważnym elementem sprzyjającym właściwej realizacji diety jest uwzględnienie indywidualnych preferencji żywieniowych i kulturowych pacjenta oraz uwzględnienie wieku, płci, poziomu aktywności fizycznej oraz sytuacji materialnej pacjenta.

 

Źródło:

  1. http://gis.gov.pl/
  2. https://www.who.int/

 

Opracowała: Magdalena Skorut

Bezpieczeństwo zdrowotne w okresie letnim

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie przypomina, informuje i ostrzega:

Wielkimi krokami zbliżają się wakacje. Koronawirus pokrzyżował letnie plany większości z nas. Wielu specjalistów sugeruje aby zamiast rezygnować z wyjazdów, zwrócić szczególną uwagę na przestrzeganie dobrych praktyk higienicznych (bardzo częste mycie rąk, najlepiej mydłem lub płynem antybakteryjnym), unikanie dużych skupisk ludzkich i stosowanie maseczek z odpowiednimi filtrami. Kolejna kwestia to zachowanie odległości 2 m od innych osób w sytuacjach i miejscach gdzie tylko jest to możliwe. Wszystko to powinno być wystarczające, aby zapewnić bezpieczeństwo.

Niezależnie od panującej pandemii wakacje to także czas zwiększonego ryzyka zdrowotnego. W związku z powyższym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie przypomina o najczęstszych zagrożeniach zdrowotnych występujących w okresie letnim.

Wypoczywając na łonie natury narażeni jesteśmy na ukąszenia i użądlenia przez owady.  Chroniąc się przed komarami zakładaj jasne ubrania, gdyż ciemne kolory przyciągają owady. Komary odstrasza zapach lawendy, cytryny, wanilii oraz mięty. Warto także użyć odstraszaczy: w aerozolu, kremie czy w postaci świec.

Szczególną uwagę należy zwracać na kleszcze – są nosicielami wielu chorób, z których najgroźniejsze i najpowszechniejsze to borelioza i odkleszczowe zapalenie mózgu. Idąc do lasu czy na łąkę z wysoką trawą należy odpowiednio się ubrać – długie spodnie i rękawy oraz nakrycie głowy. Po powrocie należy dokładnie obejrzeć skórę, a jeśli znajdziemy kleszcza – jak najszybciej go usunąć, a miejsce po nim zdezynfekować i obserwować miejsce wkłucia przynajmniej przez miesiąc.

W lesie możemy także spotkać żmiję lub zwierzęta potencjalnie chore na wściekliznę. Nie należy ich dotykać, drażnić ani karmić. Każde ukąszenie czy pogryzienie musi być jak najszybciej zgłoszone lekarzowi.

Gorące dni lata sprzyjają poważnym zatruciom pokarmowym, w tym salmonellą. Aby ich uniknąć konieczne jest:

  • częste mycie rąk (zwłaszcza przed jedzeniem),
  • przechowywanie żywności w niskich temperaturach,
  • unikanie wyrobów pochodzących od nieznanych wytwórców i  przydrożnych sprzedawców,
  • dokładne mycie owoców i jaj przed rozbiciem skorupki,
  • spożywanie żywności poddanej działaniu wysokiej temperatury (gotowane, smażone).

Nie spożywaj  grzybów, których nie znasz!

Odpowiednia dawka promieni słonecznych jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Ma wpływ na poprawę nastroju i syntezę witaminy D odpowiedzialnej za właściwą gospodarkę wapniową organizmu. Jednak w nadmiarze słońce może prowadzić do:

  • poparzeń skóry,
  • fotodermatoz lub „uczulenia na słońce”,
  • powstawania przebarwień,
  • szybszego starzenia się skóry.

Pamiętaj, że ostra, gwałtowna ekspozycja na słońce jest dla skóry szokiem, a opalanie może przyczynić się do rozwoju czerniaka – nowotworu złośliwego skóry.

 

Jak bezpiecznie korzystać z letniej słonecznej pogody?

  • należy unikać przebywania na słońcu w godzinach największego natężenia światła słonecznego,
  • korzystać z cienia,
  • chronić ciało za pomocą odpowiedniej odzieży np. jasnych bawełnianych koszul, osłaniać głowę, nosić okulary przeciwsłoneczne,
  • niemowlęta i małe dzieci nie powinny w ogóle przebywać bezpośrednio na słońcu,
  • stosować produkty ochrony przeciwsłonecznej.

Wakacje nad morzem czy jeziorem i kąpiel w chłodnej wodzie podczas upalnych dni to prawdziwa przyjemność. Pływanie w miejscach do tego nie przeznaczonych może być jednak bardzo niebezpieczne. Nieuregulowany brzeg i nieznane dno grożą urazami i zachłyśnięciami, a nawet utopieniem. Biologiczne zanieczyszczenia wód powodują stany zapalne skóry i spojówek, a połknięcie takiej wody grozi biegunką, bólami brzucha i wymiotami.

Dlatego:

  • kąpać można się tylko w miejscach do tego przeznaczonych,
  • należy zwracać uwagę na kolor chorągiewki (czerwona – kąpiel zabroniona),
  • bezwzględnie zabronione są skoki do wody w nieprzeznaczonych do tego miejscach.

Wakacje to także czas poszukiwania przygód i różnorakich wrażeń. Sprzyja to podejmowaniu ryzykownych decyzji i zachowań, dlatego:

  • powiedz NIE gdy ktoś proponuje ci narkotyk,
  • powiedz NIE na szybki sex bez zabezpieczeń,
  • powiedz NIE w sytuacji, kiedy wiesz, że ryzykujesz.

Bez względu na to gdzie spędzamy wakacje, warto przypomnieć sobie co robić, by w miarę komfortowo przetrwać gorące letnie dni:

  • dużo pijmy, najlepiej chłodnej wody mineralnej niegazowanej aby zapobiec odwodnieniu organizmu. Zalecane jest wypijanie 2 litrów wody dziennie, a osobom młodszym nawet 3 litry.
  • unikajmy alkoholu i napojów zawierających kofeinę, które działają moczopędnie i w żaden sposób nie chronią przed odwodnieniem. Kofeina podnosi ciśnienie, jeszcze bardziej obciążając serce.
  • zrezygnujmy z ciężkostrawnych potraw. Organizm skupiony na walce z wysoką temperaturą będzie miał problem z ich trawieniem. Podczas upałów najlepiej jeść dużo warzyw i owoców.
  • zakładajmy przewiewne ubrania w jasnych kolorach i odkryte buty, żeby niepotrzebnie nie przegrzewać organizmu. Wskazane są stroje z naturalnych materiałów, takich jak len czy bawełna.
  • słońce jest najbardziej niebezpieczne w godz. 11-15. Jeśli tylko możemy, unikajmy wtedy wychodzenia z domu. Jeśli nie ma takiej możliwości, przebywajmy jak najczęściej w cieniu. W tych godzinach szczególnie trzeba chronić dzieci i osoby starsze.
  • przebywając w domu korzystajmy z orzeźwiających kąpieli. Zasłaniajmy okna aby zachować wewnątrz mieszkania jak najwięcej chłodu.
  • intensywny sport czy fizyczna praca są niewskazane podczas upałów. Wysiłek prowadzi do wzmożonej produkcji ciepła, co grozi przegrzaniem, odwodnieniem, a nawet udarem cieplnym.
  • przebywając na słońcu nie zapominajmy o kremach ochronnych, a na łonie przyrody zabezpieczmy skórę przed insektami
  • aby chronić głowę przed przegrzaniem zakładajmy kapelusz, chustkę lub czapkę z daszkiem. Pamiętajmy też o okularach z filtrem UV.
  • unikajmy skrajnych temperatur. Skok do zimnej wody prosto z leżaka może grozić szokiem termicznym, wejście z podwórka do mocno klimatyzowanego pomieszczenia - przeziębieniem, a picie lodowatych napojów - infekcją dróg oddechowych.

Instrukcja w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych dla stacjonarnych obozów pod namiotami znajduje się na stronie internetowej: https://gis.gov.pl/wypoczynek/instrukcja-w-sprawie-wymagan-sanitarno-higienicznych-dla-stacjonarnych-obozow-pod-namiotami/

 

Źródło:

  • GIS
  • www.jasnejakslonce.pzh.gov.pl

 

Opracowała: Beata Zuśka

DEFINICJA PRZYPADKU NA POTRZEBY NADZORU NAD ZAKAŻENIAMI LUDZI NOWYM KORONAWIRUSEM COVID-19

(definicja z dnia 11.03.2020 )

 

Kryteria kliniczne

Każda osoba u której wystąpił

Grupa A. Kryteria wymagające dodatkowo spełnienia kryterium epidemiologicznego.

Co najmniej jeden z wymienionych objawów ostrej infekcji układu oddechowego:

- gorączka

- kaszel

- duszność

 

Grupa B. Kryteria niewymagające spełnienia kryterium epidemiologicznego

- osoba hospitalizowana z objawami ciężkiej infekcji układu oddechowego bez stwierdzenia innej etiologii w pełni wyjaśniającej obraz kliniczny

 

Kryteria laboratoryjne

Kryteria laboratoryjne przypadku potwierdzonego:

- wykrycie kwasu nukleinowego COVID-19 z materiału klinicznego[1] potwierdzone badaniem molekularnym ukierunkowanym na inny obszar genomu wirusa[2].

 

Kryteria laboratoryjne przypadku prawdopodobnego:

Co najmniej jedno z następujących kryteriów:

- dodatni wynik molekularnegotestu w kierunku obecności koronawirusów (pan-coronavirusRT-PCR)

- niejednoznaczny wynik badania wykrywającego kwas nukleinowyCOVID-19

Kryteria epidemiologiczne

Każda osoba, która  w okresie 14 dni przed wystąpieniem objawów spełniała co najmniej jedno z następujących kryteriów:

1)      przebywała lub powróciła z obszaru, w którym występuje lokalna lub o małym stopniu rozpowszechnienia transmisja COVID-19[3].

 

2)      miała bliski kontakt z osobą, u której stwierdzono zakażenie COVID-19 (kontakt z przypadkiem potwierdzonym lub prawdopodobnym). Jako bliski kontakt należy rozumieć:

·         zamieszkiwanie z przypadkiem COVID-19,

·         bezpośredni kontakt fizyczny z przypadkiem COVID-19 (np. podanie ręki),

·         bezpośredni kontakt bez zabezpieczania z wydzielinami osoby z COVID-19 (np. dotykanie zużytej chusteczki higienicznej, narażenie na kaszel osoby chorej),

·         przebywanie w bezpośredniej bliskości (twarzą w twarz) osoby chorej-przez dowolny czas

·        

·         przebywanie w odległości 2 metrów od przypadku COVID-19 przez czas dłuższy niż 15 minut w sytuacji każdej innej ekspozycji niewymienionej powyżej

·         personel medyczny lub inna osoba bezpośrednio opiekująca się chorym z COVID-19 lub osoba pracująca w laboratorium bezpośrednio z próbkami osób z COVID-19 bez odpowiedniego zabezpieczania lub w przypadku gdy doszło do uszkodzenia stosowanych środków ochrony osobistej,

·         kontakt na pokładzie samolotu i innych zbiorowych środków transportu obejmujący osoby zajmujące dwa miejsca (w każdym kierunku) od osoby z COVID-19, osoby towarzyszące w podróży lub sprawujące opiekę, członkowie załogi obsługujący sekcję, w której znajduje się chory (w przypadku ciężkich objawów u osoby z COVID-19 lub jej przemieszczania się za bliski kontakt należy uznać wszystkich pasażerów znajdujących się w sekcji lub na pokładzie środka transportu);

·         uzyskanie informacji od odpowiednich służb, że miał miejsce kontakt z potwierdzonym przypadkiem

Klasyfikacja przypadku

A     Podejrzenie przypadku

Każda osoba spełniająca:

- kryterium kliniczne grupy A bez stwierdzenia innej etiologii w pełni wyjaśniającej obraz kliniczny oraz kryterium epidemiologiczne nr 1)

LUB

- spełniająca kryterium kliniczne grupy A oraz kryterium epidemiologiczne nr 2)

LUB

- spełniająca kryterium kliniczne grupy B

B     Przypadek prawdopodobny

Każda osoba spełniająca kryteria podejrzenia przypadku oraz kryteria laboratoryjne przypadku prawdopodobnego

C     Przypadek potwierdzony

                Każda osoba spełniająca kryteria laboratoryjne przypadku potwierdzonego

 

Uwaga: spełnienie kryteriów podejrzenia przypadku jest wskazaniem do przeprowadzenia diagnostyki laboratoryjnej (badania w NIZP-PZH oraz laboratoriach Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonywane są wyłącznie w porozumieniu z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym).

 



[1]Próbki materiału klinicznego z dolnych dróg oddechowych (popłuczyny pęcherzykowo – oskrzelowe (BAL),bronchoaspirat, odkrztuszana plwocina) mają większą wartość diagnostyczną niż próbki z górnych dróg oddechowych (np. wymaz z nosogardła)

[2]Jeżeli to możliwe, należy wykonać sekwencjonowanie

[3]Informacje na temat obszarów z lokalną transmisją znajduje się w aktualnym dokumencie publikowanym przez WHO pod linkiem https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019/situation-reports/można s

Światowy Dzień bez Tytoniu

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie przypomina, że 31 maja obchodzony jest Światowy Dzień bez Tytoniu.

Dzień ten został ustanowiony przez WHO w 1987 roku ze względu na rosnącą liczbę osób uzależnionych i pacjentów ze schorzeniami wywoływanymi przez palenie papierosów - głównie nowotworami płuc, przełyku, krtani, gardła czy trzustki.

Święto stanowi okazję do zwrócenia uwagi całego świata na powszechność nałogu palenia papierosów i jego negatywne skutki zdrowotne. Dzień ten ma również zachęcić do 24-godzinnego okresu abstynencji od wszystkich form konsumpcji tytoniu na całym świecie.

Dym tytoniowy zawiera około 4000 substancji chemicznych, w tym około 40 rakotwórczych. W 2017 roku do nałogowego (codziennego) palenia przyznawała się niemal jedna czwarta Polaków – 24% . Należy pamiętać, że uzależnienie od palenia tytoniu niesie za sobą negatywne i poważne skutki zdrowotne, pogarsza jakość życia, powoduje liczne choroby układu oddechowego, choroby układu krążenia oraz choroby nowotworowe. Dym papierosowy ma również bardzo niekorzystny wpływ na urodę. Dermatolodzy mówią wręcz o "tytoniowej twarzy". Skóra jest niedotleniona, z czasem cera staje się coraz bladsza i bardziej poszarzała. Dzieje się tak, gdyż zapalenie papierosa powoduje skurcz naczyń krwionośnych skóry utrzymujący się do 90 minut.

W 2019 roku do nałogowego (codziennego) palenia przyznaje się ponad jedna piąta Polaków – 21%. Jest to wynik mniejszy niż w poprzednim badaniu, przeprowadzonym w 2017 roku, wówczas wynosił on 24%.  Tym samym występuje tendencja spadkowa ilości osób palących nałogowo – od 2011 roku w polskim społeczeństwie jest o 10 punktów procentowych mniej palaczy. Badania pokazują, że nałogowymi palaczami częściej są mężczyźni niż kobiety (24% wobec 18%).

Na zaprzestanie palenia nigdy nie jest za późno. Osoby uzależnione od tytoniu po pomoc mogą zgłosić się do lekarza rodzinnego lub specjalistycznych poradni. Możliwość uzyskania nieodpłatnej pomocy osobom palącym lub poszukującym pomocy dla swoich bliskich oferuje również Telefoniczna Poradnia Pomocy Palącym działająca pod numerami: 801 108 108.

  • Kto może zadzwonić: palacze, ich bliscy oraz wszyscy, którzy chcą porozmawiać o nałogu

  • Kiedy: od poniedziałku do piątku w godzinach 11-19

  • Jak często: możesz dzwonić wiele razy lub umówić się na termin, w którym konsultant zadzwoni do ciebie

  • Jak długo: to ty określasz, jak długo będzie trwała rozmowa

Czego możesz się dowiedzieć

  • Jak rzucić palenie

  • Jakie są psychologiczne i biologiczne mechanizmy uzależnienia od tytoniu

  • Jak pracować nad motywacją

  • Jakie są indywidualne korzyści wynikające z rzucania palenia

  • Jak głębokie jest twoje uzależnienie

  • Jak zaplanować proces zaprzestania palenia

  • Jakie są metody zaprzestania palenia i która jest najlepsza dla ciebie

  • Jak przebiega proces zaprzestania palenia

  • Jak radzić sobie w trudnych chwilach

  • Gdzie w twojej okolicy znajdziesz poradnie dla osób rzucających palenie

 

Źródło:

 

Opracowała: Natalia Stochel

Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, że 23 lutego obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją.

Depresja jest jedną z najczęściej występujących chorób na świecie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) prognozuje, że w 2030 roku depresja będzie na pierwszym miejscu w rankingu najczęstszych chorób. Szacunki mówią, że na całym świecie na depresję cierpi 320 mln ludzi. Z kolei w Polsce z depresją zmaga się około 1,5 mln osób. Dotyka ona 2 razy więcej kobiet niż mężczyzn.

Czym jest depresja i jakie są jej objawy?

Depresja to choroba charakteryzująca się uporczywym smutkiem i utratą zainteresowania zajęciami, które na ogół sprawiają przyjemność. Nieleczona może trwać latami, a jej konsekwencje bywają tragiczne.

W uproszczeniu można powiedzieć, że depresja ma tyle rodzajów, ile jest jej możliwych przyczyn. Najpopularniejszym typem depresji jest depresja endogenna (inaczej typowa). Charakteryzuje się ona:

  • Obniżeniem nastroju (smutek, przygnębienie, zobojętnienie depresyjne);

  • Obniżeniem napędu (spowolnienie myślenia, tempa wypowiedzi, poczucie obniżonej sprawności intelektu i pamięci, spowolnienie, zahamowanie ruchowe, utrata energii, siły, poczucie ciągłego zmęczenia);

  • Zaburzeniami rytmu okołodobowego i objawami somatycznymi (bóle głowy, brak apetytu, utrata wagi, problemy ze snem, wysychanie w jamie ustnej);

  • Lękiem (poczucie napięcia, zagrożenia, trwożliwe oczekiwanie, podniecenie ruchowe);

  • Objawami towarzyszącymi (poczucie winy, niska ocena własnej osobowości, zdrowia, szans wyleczenia, depresyjna ocena własnej sytuacji, zniechęcenie do życia, myśli i tendencje samobójcze, zmniejszenie liczby i zakresu zainteresowań, obniżenie zdolności do pracy, osłabienie kontaktów z otoczeniem, brak dbałości o higienę);

Innymi typami depresji są:

Depresja egzogenna– reaktywna – pojawia się na skutek wcześniejszych, niekorzystnych wydarzeń życiowych - najczęściej związanych z traumatycznym wydarzeniem (utratą osoby bliskiej, pracy).

Dystymia– przewlekłe zaburzenia nastroju - charakteryzuje się apatią, nastrojem depresyjnym, hipochondrią, trwa dłużej niż dwa lata, okresy remisji są krótsze niż dwa miesiące.

Depresja maskowana- główne objawy są nietypowe, takie jak bóle głowy, brzucha, zaburzenia pamięci, koncentracji, zespół jelita drażliwego, maskują one depresję jako objaw podstawowy. Jest przez to trudna do wykrycia, ponieważ uwaga lekarza (lub innych osób) skupiona jest na realnie doświadczanych bólach fizycznych.

Depresja zimowa– sezonowe zaburzenia nastroju – związana jest z niedoborem światła i słońca. Jej objawy są zwykle łagodne, trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. Główne symptomy to nadmierna senność (ze znacznym pogorszeniem jakości snu), znaczne obniżenie energii życiowej, wzmożony apetyt na węglowodany i przyrost masy ciała.

Depresja nawracająca– zwana epizodami depresyjnymi. Epizody depresyjne występują krótko, nie przekraczają 2 tygodni, najczęściej trwają 2-3 dni. Pomiędzy epizodami występują okresy pełnego zdrowia. Jest diagnozowana na podstawie intensywnych objawów pojawiających się w pierwszej fazie depresji.

Konsekwencje zachorowania na depresje są ogromne. Najpoważniejszą z nich są samobójstwa. Szacuje się, że wśród osób chorujących na depresję 40-80% chorych ma myśli samobójcze, 20-60% podejmuje próby samobójcze, aż 15% chorych skutecznie odbiera sobie życie.

Jak pomagać i co można zrobić dla osoby cierpiącej na depresję?

Przede wszystkim nie należy bagatelizować objawów depresji. Takie komunikaty jak „nie mam na nic siły”, „jest mi ciągle źle” mogą świadczyć o pierwszych oznakach depresji. W miarę możliwości starajmy się nakłaniać chorego do codziennych aktywności (spacerów, prostych prac domowych) oraz zapewniać o naszych uczuciach i wsparciu dla tej osoby (chorzy niejednokrotnie czują się niepotrzebni i nieważni dla bliskich – co dodatkowo wzmacnia depresję).  Gdy zauważymy, że u kogoś z naszych bliskich występują niepokojące objawy, powinniśmy koniecznie z nim porozmawiać i zalecić wizytę u lekarza (najlepiej psychiatry), który rozpocznie leczenie depresji. Głównymi metodami leczenia depresji jest farmakoterapia oraz psychoterapia, a także rzadko spotykana w Polsce metoda leczenia elektrowstrząsami. Do lekarza psychiatry można udać się bez skierowania. Podstawowymi, funkcjonującymi od lat jednostkami pomocy psychiatrycznej są Poradnie Zdrowia Psychicznego (PZP). Pomocy szukać można również w Ośrodkach Interwencji Kryzysowej, Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych (dla dzieci i młodzieży) oraz w szpitalach psychiatrycznych.

 

Źródło:

https://forumprzeciwdepresji.pl

http://depresja.org

http://www.zdrowiepsychiczne.org

https://www.centrumdobrejterapii.pl

http://twarzedepresji.pl

 

Opracowała: Natalia Stochel

 

Kontakt

Dziennik Podawczy
centrala telefoniczna:
(12) 644-93-72;
(12) 644-99-64;
(12) 684 41 83
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

2020  Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Krakowie