DEFINICJA PRZYPADKU NA POTRZEBY NADZORU NAD ZAKAŻENIAMI LUDZI NOWYM KORONAWIRUSEM COVID-19

(definicja z dnia 11.03.2020 )

 

Kryteria kliniczne

Każda osoba u której wystąpił

Grupa A. Kryteria wymagające dodatkowo spełnienia kryterium epidemiologicznego.

Co najmniej jeden z wymienionych objawów ostrej infekcji układu oddechowego:

- gorączka

- kaszel

- duszność

 

Grupa B. Kryteria niewymagające spełnienia kryterium epidemiologicznego

- osoba hospitalizowana z objawami ciężkiej infekcji układu oddechowego bez stwierdzenia innej etiologii w pełni wyjaśniającej obraz kliniczny

 

Kryteria laboratoryjne

Kryteria laboratoryjne przypadku potwierdzonego:

- wykrycie kwasu nukleinowego COVID-19 z materiału klinicznego[1] potwierdzone badaniem molekularnym ukierunkowanym na inny obszar genomu wirusa[2].

 

Kryteria laboratoryjne przypadku prawdopodobnego:

Co najmniej jedno z następujących kryteriów:

- dodatni wynik molekularnegotestu w kierunku obecności koronawirusów (pan-coronavirusRT-PCR)

- niejednoznaczny wynik badania wykrywającego kwas nukleinowyCOVID-19

Kryteria epidemiologiczne

Każda osoba, która  w okresie 14 dni przed wystąpieniem objawów spełniała co najmniej jedno z następujących kryteriów:

1)      przebywała lub powróciła z obszaru, w którym występuje lokalna lub o małym stopniu rozpowszechnienia transmisja COVID-19[3].

 

2)      miała bliski kontakt z osobą, u której stwierdzono zakażenie COVID-19 (kontakt z przypadkiem potwierdzonym lub prawdopodobnym). Jako bliski kontakt należy rozumieć:

·         zamieszkiwanie z przypadkiem COVID-19,

·         bezpośredni kontakt fizyczny z przypadkiem COVID-19 (np. podanie ręki),

·         bezpośredni kontakt bez zabezpieczania z wydzielinami osoby z COVID-19 (np. dotykanie zużytej chusteczki higienicznej, narażenie na kaszel osoby chorej),

·         przebywanie w bezpośredniej bliskości (twarzą w twarz) osoby chorej-przez dowolny czas

·        

·         przebywanie w odległości 2 metrów od przypadku COVID-19 przez czas dłuższy niż 15 minut w sytuacji każdej innej ekspozycji niewymienionej powyżej

·         personel medyczny lub inna osoba bezpośrednio opiekująca się chorym z COVID-19 lub osoba pracująca w laboratorium bezpośrednio z próbkami osób z COVID-19 bez odpowiedniego zabezpieczania lub w przypadku gdy doszło do uszkodzenia stosowanych środków ochrony osobistej,

·         kontakt na pokładzie samolotu i innych zbiorowych środków transportu obejmujący osoby zajmujące dwa miejsca (w każdym kierunku) od osoby z COVID-19, osoby towarzyszące w podróży lub sprawujące opiekę, członkowie załogi obsługujący sekcję, w której znajduje się chory (w przypadku ciężkich objawów u osoby z COVID-19 lub jej przemieszczania się za bliski kontakt należy uznać wszystkich pasażerów znajdujących się w sekcji lub na pokładzie środka transportu);

·         uzyskanie informacji od odpowiednich służb, że miał miejsce kontakt z potwierdzonym przypadkiem

Klasyfikacja przypadku

A     Podejrzenie przypadku

Każda osoba spełniająca:

- kryterium kliniczne grupy A bez stwierdzenia innej etiologii w pełni wyjaśniającej obraz kliniczny oraz kryterium epidemiologiczne nr 1)

LUB

- spełniająca kryterium kliniczne grupy A oraz kryterium epidemiologiczne nr 2)

LUB

- spełniająca kryterium kliniczne grupy B

B     Przypadek prawdopodobny

Każda osoba spełniająca kryteria podejrzenia przypadku oraz kryteria laboratoryjne przypadku prawdopodobnego

C     Przypadek potwierdzony

                Każda osoba spełniająca kryteria laboratoryjne przypadku potwierdzonego

 

Uwaga: spełnienie kryteriów podejrzenia przypadku jest wskazaniem do przeprowadzenia diagnostyki laboratoryjnej (badania w NIZP-PZH oraz laboratoriach Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonywane są wyłącznie w porozumieniu z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym).

 



[1]Próbki materiału klinicznego z dolnych dróg oddechowych (popłuczyny pęcherzykowo – oskrzelowe (BAL),bronchoaspirat, odkrztuszana plwocina) mają większą wartość diagnostyczną niż próbki z górnych dróg oddechowych (np. wymaz z nosogardła)

[2]Jeżeli to możliwe, należy wykonać sekwencjonowanie

[3]Informacje na temat obszarów z lokalną transmisją znajduje się w aktualnym dokumencie publikowanym przez WHO pod linkiem https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019/situation-reports/można s

Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, że 23 lutego obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją.

Depresja jest jedną z najczęściej występujących chorób na świecie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) prognozuje, że w 2030 roku depresja będzie na pierwszym miejscu w rankingu najczęstszych chorób. Szacunki mówią, że na całym świecie na depresję cierpi 320 mln ludzi. Z kolei w Polsce z depresją zmaga się około 1,5 mln osób. Dotyka ona 2 razy więcej kobiet niż mężczyzn.

Czym jest depresja i jakie są jej objawy?

Depresja to choroba charakteryzująca się uporczywym smutkiem i utratą zainteresowania zajęciami, które na ogół sprawiają przyjemność. Nieleczona może trwać latami, a jej konsekwencje bywają tragiczne.

W uproszczeniu można powiedzieć, że depresja ma tyle rodzajów, ile jest jej możliwych przyczyn. Najpopularniejszym typem depresji jest depresja endogenna (inaczej typowa). Charakteryzuje się ona:

  • Obniżeniem nastroju (smutek, przygnębienie, zobojętnienie depresyjne);

  • Obniżeniem napędu (spowolnienie myślenia, tempa wypowiedzi, poczucie obniżonej sprawności intelektu i pamięci, spowolnienie, zahamowanie ruchowe, utrata energii, siły, poczucie ciągłego zmęczenia);

  • Zaburzeniami rytmu okołodobowego i objawami somatycznymi (bóle głowy, brak apetytu, utrata wagi, problemy ze snem, wysychanie w jamie ustnej);

  • Lękiem (poczucie napięcia, zagrożenia, trwożliwe oczekiwanie, podniecenie ruchowe);

  • Objawami towarzyszącymi (poczucie winy, niska ocena własnej osobowości, zdrowia, szans wyleczenia, depresyjna ocena własnej sytuacji, zniechęcenie do życia, myśli i tendencje samobójcze, zmniejszenie liczby i zakresu zainteresowań, obniżenie zdolności do pracy, osłabienie kontaktów z otoczeniem, brak dbałości o higienę);

Innymi typami depresji są:

Depresja egzogenna– reaktywna – pojawia się na skutek wcześniejszych, niekorzystnych wydarzeń życiowych - najczęściej związanych z traumatycznym wydarzeniem (utratą osoby bliskiej, pracy).

Dystymia– przewlekłe zaburzenia nastroju - charakteryzuje się apatią, nastrojem depresyjnym, hipochondrią, trwa dłużej niż dwa lata, okresy remisji są krótsze niż dwa miesiące.

Depresja maskowana- główne objawy są nietypowe, takie jak bóle głowy, brzucha, zaburzenia pamięci, koncentracji, zespół jelita drażliwego, maskują one depresję jako objaw podstawowy. Jest przez to trudna do wykrycia, ponieważ uwaga lekarza (lub innych osób) skupiona jest na realnie doświadczanych bólach fizycznych.

Depresja zimowa– sezonowe zaburzenia nastroju – związana jest z niedoborem światła i słońca. Jej objawy są zwykle łagodne, trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. Główne symptomy to nadmierna senność (ze znacznym pogorszeniem jakości snu), znaczne obniżenie energii życiowej, wzmożony apetyt na węglowodany i przyrost masy ciała.

Depresja nawracająca– zwana epizodami depresyjnymi. Epizody depresyjne występują krótko, nie przekraczają 2 tygodni, najczęściej trwają 2-3 dni. Pomiędzy epizodami występują okresy pełnego zdrowia. Jest diagnozowana na podstawie intensywnych objawów pojawiających się w pierwszej fazie depresji.

Konsekwencje zachorowania na depresje są ogromne. Najpoważniejszą z nich są samobójstwa. Szacuje się, że wśród osób chorujących na depresję 40-80% chorych ma myśli samobójcze, 20-60% podejmuje próby samobójcze, aż 15% chorych skutecznie odbiera sobie życie.

Jak pomagać i co można zrobić dla osoby cierpiącej na depresję?

Przede wszystkim nie należy bagatelizować objawów depresji. Takie komunikaty jak „nie mam na nic siły”, „jest mi ciągle źle” mogą świadczyć o pierwszych oznakach depresji. W miarę możliwości starajmy się nakłaniać chorego do codziennych aktywności (spacerów, prostych prac domowych) oraz zapewniać o naszych uczuciach i wsparciu dla tej osoby (chorzy niejednokrotnie czują się niepotrzebni i nieważni dla bliskich – co dodatkowo wzmacnia depresję).  Gdy zauważymy, że u kogoś z naszych bliskich występują niepokojące objawy, powinniśmy koniecznie z nim porozmawiać i zalecić wizytę u lekarza (najlepiej psychiatry), który rozpocznie leczenie depresji. Głównymi metodami leczenia depresji jest farmakoterapia oraz psychoterapia, a także rzadko spotykana w Polsce metoda leczenia elektrowstrząsami. Do lekarza psychiatry można udać się bez skierowania. Podstawowymi, funkcjonującymi od lat jednostkami pomocy psychiatrycznej są Poradnie Zdrowia Psychicznego (PZP). Pomocy szukać można również w Ośrodkach Interwencji Kryzysowej, Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych (dla dzieci i młodzieży) oraz w szpitalach psychiatrycznych.

 

Źródło:

https://forumprzeciwdepresji.pl

http://depresja.org

http://www.zdrowiepsychiczne.org

https://www.centrumdobrejterapii.pl

http://twarzedepresji.pl

 

Opracowała: Natalia Stochel

 

Konkurs „Szkoła wolna od używek”

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie zachęca do wzięcia udziału w IV edycji konkursu „Szkoła wolna od używek”, którego organizatorem jest Główny Inspektorat Sanitarny.

Konkurs jest wydarzeniem ogólnopolskim skierowanym do szkół ponadpodstawowych, organizowanym w ramach programu edukacyjnego „ARS, czyli jak dbać o miłość?”.

W konkursie mogą wziąć udział również szkoły ponadpodstawowe, które nie uczestniczą w programie.

Głównym celem konkursu jest aktywna promocja i edukacja w zakresie profilaktyki przeciwdziałania uzależnieniom od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych wśród młodzieży szkół ponadpodstawowych.

Zadanie konkursowe polega na nagraniu i zmontowaniu filmu krótkometrażowego o tematyce dotyczącej profilaktyki uzależnień od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych.

 

Prace konkursowe należy przesyłać do dnia 8 kwietnia 2020 r, drogą pocztową lub dostarczyć osobiście na adres:

 

Oddział Oświaty Zdrowotnej i Promocji Zdrowia

Powiatowa Stacja Sanitarno- Epidemiologiczna w Krakowie

ul. Gazowa 15, 31-060 Kraków

 

Uroczysty finał konkursu odbędzie się w dnia 4 czerwca 2020 r. w Warszawie.

Dla Laureatów konkursu na poziomie krajowym, przewidziane są trzy nagrody w postaci bonów podarunkowych do sieci sklepów sportowych w wysokości 3000 zł, 2000 zł oraz 1000 zł (odpowiednio

za pierwsze, drugie i trzecie miejsce).

 

Regulamin konkursu wraz z niezbędnymi załącznikami oraz szczegółowymi informacjami dot. konkursu można znaleźć na stronie www.szkolawolnaoduzywek.pl

Jednocześnie informujemy, że jest jeszcze możliwość zgłoszenia szkół ponadpodstawowych do programu edukacyjnego „ARS czyli jak dbać o miłość”. Głównym celem programu jest uświadomienie uczniom wpływu środków psychoaktywnych na ich zdrowie oraz relacje społeczne. Więcej informacji o programie na stronie http://pssekrakow.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=287&Itemid=118

Serdecznie zachęcamy do wzięcia udziału w konkursie oraz w realizacji programu.

Poniżej zamieszczono formularz zgłoszeniowy do programu oraz materiały dedykowane konkursowi.

 

Opracowała: Ewa Kisielewicz

 

Ostrzeżenie przed udziałem w spotkaniach typu: „ospa party”, „odra party”

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie zachęca do zapoznania się ze stanowiskiem Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie udziału w spotkaniach typu: „ospa party”, „odra party”.

Ostrzeżenie Głównego Inspektora Sanitarnego przed udziałem w spotkaniach typu: „ospa party”, „odra party”.

Obowiązkiem rodziców i opiekunów prawnych jest sprawowanie pieczy nad dzieckiem oraz wychowanie go z poszanowaniem jego godności i praw. Władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.[1]

Część rodziców ulega niezdrowej „modzie” na organizowanie spotkań dla dzieci nie szczepionych, które nie przechodziły ospy wietrznej czy odry, z udziałem dzieci chorych po to, aby celowo je zarazić. Liczą na łagodne przechorowanie choroby i prawdopodobnie chcą w ten sposób zabezpieczyć dziecko przed zachorowaniem w późniejszym wieku.

Należy jednak pamiętać, że wirusy ospy wietrznej i odry są drobnoustrojami nieprzewidywalnymi, mogącymi powodować poważne konsekwencje dla zdrowia,

w tym powikłania skutkujące koniecznością hospitalizacji lub zgonem.

Ospę wietrznąwywołuje wirus, który jest również przyczyną półpaśca. Szerzy się drogą kropelkową, przez kontakt bezpośredni i pośredni (skażone przedmioty). Jest bardzo zaraźliwy i wywołuje: wysypkę, swędzenie, brak łaknienia, ból głowy, osłabienie, stan podgorączkowy lub gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych. Powikłania: wirusowe ospowe zapalenie płuc, bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie serca. Na skutek uaktywnienia się wirusów, które pozostają w zwojach nerwowych, mogą pojawić się bardzo bolesne objawy półpaśca.[2]

Odręwywołuje wirus szerzący się drogą kropelkową, przez kontakt bezpośredni i pośredni (skażone przedmioty). Jest bardzo zaraźliwy i wywołuje: plamisto-grudkową wysypkę, swędzenie, kaszel, katar, zapalenie spojówek, gorączkę powyżej 38ºC. Powikłania występują często i są to: zapalenie ucha środkowego, ciężkie wirusowe zapalenie płuc, zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych. Najniebezpieczniejszym powikłaniem jest podostre stwardniające zapalenie mózgu występujące po kilku latach od zakażenia z objawami otępienia, drgawek, spastycznych skurczów i zgonu w ciągu 1-2 lat.

Udział w spotkaniach typu „ospa party”, „odra party” stanowi nieprzewidywalne ryzyko dla zdrowia i życia dziecka!

 

Szczepienie jest jedynym skutecznym i bezpiecznym sposobem profilaktyki.

Niepoddawanie dziecka szczepieniom ochronnym:

– pozbawia dziecko prawa do profilaktycznego świadczenia zdrowotnego służącego zapobieganiu wystąpienia chorób zakaźnych,

– narusza dobro dziecka, gdyż naraża dziecko na zachorowanie lub utratę zdrowia w związku z powikłaniami chorób zakaźnych,

– jest sprzeczne z interesem społecznym wyrażonym w dążeniu władz publicznych do zwalczania chorób zakaźnych w drodze uodpornienia populacji i tym samym zapobieżenia społecznym skutkom występowania chorób zakaźnych.

 

Warto pamiętać, że każde dziecko w Polsce uczęszczające do żłobka lub klubu dziecięcego ma prawo do bezpłatnego szczepienia przeciw ospie wietrznej.

Nieodpłatne materiały edukacyjne adresowane do żłobków (ulotki oraz plakaty) są do odbioru w Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w Krakowie, Oddział Oświaty Zdrowotnej i Promocji Zdrowia ul. Gazowa 15, pokój 127, tel. 12 430 70 46 w.127

Więcej informacji o ospie znajduje się na stronie internetowej www.ospawietrzna.pl

 

Źródło:

[1] Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r., poz. 2086)

[2] Baumann-Popczyk A., Sadkowska-Todys M., Zieliński A., Choroby zakaźne i pasożytnicze-epidemiologia i profilaktyka. Alfa medica press, Bielsko-Biała 2014

3. Główny Inspektorat Sanitarny

 

 

Załącznik:

  1. Plakat- „Oszczędź dziecku ospy”

 

Opracowała: Mariola Koziarz

Kontakt

Dziennik Podawczy
tel. centrala:
(12) 644-91-33,
(12) 644-93-72,
(12) 644-99-64,
(12) 684-40-35,
(12) 684-40-99;
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

 

2020  Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Krakowie